Recensie | De grens voorbij – Bastiaan Mellink

Sinds de Nederlandse pleegouders van Bagrat naar Canada zijn geëmigreerd, kan hij niet langer op hen terugvallen. Zij hebben er vanaf zijn 3e tot zijn 18e levensjaar alles aan gedaan om hem in Nederland te houden, maar inmiddels hij is uitgeprocedeerd. Na achttien jaar in Nederland te hebben gewoond moet hij alsnog terug naar zijn geboorteland. Een land waar hij trots op is, maar dat niet zijn thuis is. Nederland is thuis, maar zijn verblijfsstatus is inmiddels: illegaal. Hij is ten einde raad en neemt een radicale beslissing om de IND alsnog te overtuigen van zijn gelijk om in Nederland te mogen blijven.

Dat klinkt veelbelovend, een rel die eindigt in een knalfuif. Met in de hoofdrollen een kaaskop een illegaal.

Lambert zit sinds een aantal jaren in een rolstoel.  Tijdens een sprong van de brug kwam hij verkeerd terecht en liep een dwarslaesie op. Hij probeert wanhopig aan een baan te komen, maar kan nergens aan de slag. Hij is ervan overtuigd dat dit alles te maken heeft met het feit dat hij in die stoel zit. Hij besluit Bagrat te helpen in zijn laatste poging om in Nederland mogen blijven.

Het plan lijkt perfect, maar Bagrat denkt dit echter niet met maar twee man te kunnen doen en schakelt de hulp in van de Poolse Mikolaj. Deze laatste heeft echter een dubbele agenda en is absoluut niet van plan om het bij het ‘softe’ plan van Bagrat te houden.

Hij heeft erover nagedacht om uit dit leven te stappen, maar niet zonder een knallende finale.
En niet alleen.

Lambert vertrouwt de Poolse jongen niet en ziet nog net op tijd in dat het plan gevaarlijke vormen aanneemt, hij probeert zijn vriend te overtuigen dat het niet de manier is, maar de steeds wanhopiger wordende Bagrat luistert echter niet naar het smeken van zijn beste vriend en wordt, zonder dat hij doorheeft, steeds verder meegesleept in het gruwelijke plan van de krankzinnige Mikolaj.

Waarom moet de Lambert tegen beter weten in zijn vriend redden? Waarom heeft hij zich überhaupt ingelaten met een dergelijk absurd plan dat ‘De grote dag’ heet?’

De vriendschap tussen de twee jongens komt onder zeer grote spanning te staan. Lukt het Lamberts nog om zijn vriend te redden?

Recensie:

Als eerste wil ik zeggen: ‘Wat een geweldige eerste zin!’ Een binnenkomer dat niet te negeren is en wel even blijft hangen. Een eerste zin die ervoor zorgt dat je het boek moet lezen. Is dat misschien teveel verering? Uit eigen ervaring weet ik dat een goede eerste zin schrijven moeilijk is, dus nee.

Als een buitenstaander Bagrat nu aan zou treffen, in kleermakerszit, dan zou die misschien denken dat hij zat te mediteren tussen talloze open gescheurd enveloppen.

Een aantal weken terug zag ik deze cover op Instagram voorbij komen. Het trok me aan, zette zich vast in mijn hoofd en de vraag: ‘Is dat de brug in mijn woonplaats?’ bleef maar ronddraaien in mijn hoofd. Wekenlang dacht ik er met enige regelmaat aan en mede door de flaptekst kon ik het niet van me afzetten.

Ik moest en zou het boek gaan lezen. Het is niet de eerste keer dat ik een boek wil lezen vanwege de cover, maar zelden voldeed hij zo goed aan mijn verwachtingen.

Tijdens het lezen rees keer op keer de vraag: wat is echt en wat niet. Uiteraard begrijp ik dat dit verhaal fictief is, maar zijn de plaatsen en de namen met betrekking tot de belangrijke plekken dat ook?

Soms waren er passages waarbij ik zeker wist dat het boek zich afspeelt in mijn nabije omgeving. De cover van het boek deed me denken aan mijn ‘eigen’ brug, maar het matcht niet met de plek des oordeel. De verwijzingen naar de Nederrijn en de Nederrijnhallen maakten weer dat ik het me toch weer afvroeg of het bij mij in de buurt was. Tegelijkertijd waren er diverse aanwijzingen dat het onmogelijk dichtbij kon zijn. Het resultaat was dat mijn gedachten continu heen en weer weer geslingerd tussen allerlei vraagstukken. Dat maakte het lezen alleen maar nóg aantrekkelijker. Uiteindelijk besloot ik dat dit boek zich toch gewoon afspeelt rond Utrecht. Al was het alleen door er dan vanaf te zijn ;-).

Veel te snel kwam het einde van het boek in zicht en ondanks het feit dat je vanaf de eerste pagina al een behoorlijk idee hebt van hoe het boek af moet lopen was het toch een einde dat ik niet op die manier zag aankomen. De manier hoe het boek is afgerond was echt onvoorspelbaar. Chapeau!

Wat een waanzinnig droomdebuut moet dit zijn voor Bastiaan Mellink. Ik kan niet wachten op een (eventueel) volgend boek. Ook dan zal ik als eerste in de rij staan voor een exemplaar. Vijf sterren, dik verdiend.

De grens voorbij – Bastiaan Mellink
Paperback, 148 pagina’s – Palmslag
>>>Je kunt dit boek hier bestellen<<<