Doris Dorpsuil [recensie]

Doris Dorpsuil Boek omslag Doris Dorpsuil
Bo Sijpkes
Ati van Twillert

In een grote boom, midden in het dorp woont Doris Dorpsuil. Doris ziet alles wat er in het dorpje gebeurt. Iedere dag komen er kinderen uit het dorp naar Doris om te vertellen wat ze meemaken. Met Doris is het fijn praten over de leuke en de minder leuke gebeurtenissen in het leven.

Vier verhalen

In Doris Dorpsuil zijn vier verhalen te lezen over levensveranderende situaties. Voorafgaand aan de verhalen wordt er kort verteld in wat voor dorp dit verhaal zich afspeelt en dat Doris een wijze uil is die helpt wanneer nodig. Aan het einde van het boek staat een handleiding voor volwassenen.

Het verhaal begint bij de geboorte van een nieuwe dorpsbewoner, het zusje van Marijn. Hij gaat naar Doris voor advies, want hij is boos en stiekem ook wel een beetje bang. De wijze uil legt Marijn uit wat er gaat gebeuren als de baby eenmaal geboren is en geeft Marijn een eigen plek bij de boom waar hij altijd terug kan komen als hij even ruimte voor zichzelf nodig heeft. Niet veel later komt een dolgelukkige Marijn naar Doris toegerend, zijn zusje is geboren.

Doris vliegt naar boven en nestelt zich tussen de bladeren. ‘Dit is het leven,’ zegt hij tegen zichzelf.’ Soms ben je boos en geschrokken en even later ben je blij en enthousiast.’

Doris ziet hoe twee ambulances en een politieauto naar het huis van de papa en mama van Sebastiaan en Floor gaan. Hij ziet ook dat de kinderen op weg van school naar huis zijn en hij ontfermt zich over de twee kleintjes.
Dan komt hun moeder met zeer verdrietig nieuws en gaat Floor bij haar overleden vader kijken. Niet veel later komt ze bij Doris terug.

De Dorpsuil helpt het meisje om haar gevoelens te (h)erkennen. Ook legt hij uit wat doodgaan is en wat er daarna met je gebeurt. Floor krijgt een plekje bij de boom, waar ze altijd terecht kan als dat nodig is.

‘Ja Floor, dood is ook voor grote mensen niet helemaal te snappen. Want je voelt iemand wel nog in je hart dichtbij, maar diegene kan niet meer met je praten.’

Dit verhaal gaat over de kleine Tom die zich volgens Doris anders gedraagt dan normaal. Hij gaat vroeg weg van school omdat hij buikpijn heeft en Doris vraagt hem wat er aan de hand is. Eerst wil hij niets zeggen, maar de uil vraagt door en dan komt het eruit: Tom heeft buikpijn omdat papa en mama gaan scheiden en dat wil hij helemaal niet. In dit hoofdstuk wordt de nadruk gelegd op het verschil tussen verliefdheid en liefde tussen ouders en kinderen.

Soms hoef je niets te zeggen tegen elkaar, maar is even samen zijn al genoeg.

De tweelingbroers Sjors en Sjoerd zijn vier geworden en gaan voor het eerst naar school. Ondertussen lummelt Doris wat in zijn huis, maar als de school uit is nodigt hij de twee jongens uit om te vertellen over hun eerste schooldag. Ze praten honderduit en al snel stuit Doris op een probleem. Waar de een uitgelaten en druk is, voelt de ander zich sip en verdrietig.

Doris komt opnieuw met wijze raad en een paar weken later hebben beide jongens het naar hun zin op school.

‘Zo zie je maar weer. Je kunt iets spannend vinden, verdrietig zijn, heel druk zijn of het even niet weten, maar elk gevoel gaat ook weer voorbij.’

Als laatste is er een handleiding voor ouders en worden de vier stappen van Doris Dorpsuil uitgelegd.

RECENSIE:

Tijdens het uitpakken van dit was ik blij verrast. Ik wist nog niet veel over dit boek, twijfelde zelfs of het iets voor mijn kinderen zou zijn, maar ik ben erg blij met een exemplaar van dit boek. De prachtige vormgeving viel mij direct op. Dit boek nodigt uit tot lezen.

Het herkenbare punt in het boek is dat elk verhaal op exact dezelfde manier begint, dat viel me al vrij snel op.

Ik hou erg van de details in dit boek:

  • De korte uitleg van hoe je moet breien.
  • De tekening van Floor voor haar papa is getekend zoals een klein meisje dat doet.
  • De kloppende gezichtsuitdrukkingen en houdingen van de uil en de personen in dit boek.

Als volwassene kun je veel van Doris leren door de manier hoe hij met de kinderen spreekt. Hij benoemd het probleem dat het kind aangeeft en helpt dan zoeken naar oplossingen. Dit staat achterin het boek goed uitgelegd.

Door het hele boek heen staan vragen die je als ouders aan je kind kunt stellen om in gesprek te komen. Daar staat ook tips bij hoe je dat aan kunt pakken. Het gaat om grote levensvragen, die voor ons volwassenen inmiddels vrij normaal lijken te zijn, maar die voor kinderen maar moeilijk te begrijpen zijn.

Het verhaal over de dood raakte me al heel snel. De schrik en het verdriet van de kinderen was heel tastbaar. Ook de liefde van Doris was voelbaar. Toen mama slecht nieuws bracht aan de kindjes uit dit verhaal moest ik bijna huilen. Zo verdrietig. Goed hoe het verschil in liefde wordt uitgelegd vanuit het oogpunt van het kind. Heel goed geschreven! Het is heel duidelijk dat er veel liefde in dit boek is gelegd door zowel auteur als illustrator.

Ik kan niets anders dan dit boek aanraden en ik geef het dan ook met plezier vijf sterren. Dit boek gaat absoluut vaker dan één keer gelezen worden!