Mevrouw De Wit of Hoe zal ik me noemen na de scheiding

Mevrouw De Wit of Hoe zal ik me noemen na de scheiding
Brigitte Leferink

Brigitte Leferink trouwde in 1989 en kreeg met haar man een zoon en dochter. Na bijna dertig jaar samenzijn, waarvan op een paar maanden na vijfentwintig jaar getrouwd, besluiten ze in 2014 uit elkaar te gaan. Alleen verder gaan na zo lang met zijn tweeën te zijn geweest, brengt allemaal veranderingen met zich mee. Voor het eerst alleen naar een feestje, geconfronteerd worden met de nieuwe partner van je ex, al dan niet gaan daten, onbetamelijke vragen naar je hoofd geslingerd krijgen, enzovoort. Brigitte beschrijft in columnvorm ogenschijnlijk alledaagse situaties die als je net gescheiden bent anders beleefd worden. Verbazing en verwondering overheersen. Ontroerende en herkenbare verhalen. Geen overstelpend verdriet of grote woede. Wel regelmatig een gevoel van 'au'.

Een kort, maar zeer krachtig boek, laat ik daar mee beginnen.
De auteur zelf begint met het verhaal over hoe het leven van haar en exgenoot samen begon. Daarna beschrijft ze de eerste voortekenen die aangeven dat het einde van haar huwelijk nabij is en de uiteindelijke breuk op een paar maanden van hun zilveren huwelijk verwijderd. Een paar dagen na hun beslissing mailt ze alle familie, vrienden en bekenden dat hun huwelijk ten einde is.

“Ik houd het kort en feitelijk. Van mij horen ze geen uitgebreide kommer-en-kwelverhalen, gescheld of zielige toestanden. De ins en outs gaan niemand wat aan.”

Het werd mij al vrij snel duidelijk: deze vrouw gaat niet haar ex-man zwart maken op papier. Uit alle verhalen in dit boek blijkt dat zij veel respect voor hem heeft en dat siert haar enorm. In plaats van een verbitterd relaas is lees je in dit boek verhalen die eerlijk en oprecht zijn.

Verhalen over hoe haar leven eruit ziet wanneer ze er (na bijna 30 jaar) alleen voor komt te staan. Verhalen over hoe je alle spullen moet verdelen, over hoe je je huwelijksdag (die eigenlijk geen huwelijksdag meer is) viert, over hoe je jezelf gaat noemen naar de scheiding, over hoe je nooit echt van elkaar loskomt door de kinderen, over afspraken maken met gezamenlijke vrienden (waarbij de verhoudingen ineens heel anders liggen), over alleen naar een feestje gaan, oud en nieuw vieren en alleen de lange zondag doorkomen. Over latrelaties en eenzame paasontbijtjes aan een lege keukentafel. Over veel te veel vakantiedagen en de impertinente vraag: ‘Mis je de seks niet?’ Plus nog heel veel meer.

Een boek met een lach en traan. Een boek met overpeinzingen en antwoorden. Een boek over eenzaamheid en kracht. Puur en eerlijk geschreven vanuit het hart van een krachtige vrouw. Een boek dat je gelezen moet hebben, of je nu wel of niet te maken hebt (gehad) met scheiden.